خیلی وقت بود که چیزی ننوشتم.

در تمام این سالها انقدر درگیر مسائل مختلف کاری و خانوادگی بودم که حتی فراموش میکردم چنین جایی بوده که احساساتم رو با دکمه های کیبورد سرازیر میکردم.

اما حالم خوب است. در این سالها یاد گرفتم شاکر خداوند مهربان و رحیم باشم. بابت هر آنچه که به من داده. چه چیزهایی که میدانم داده و چه چیزهایی که هنوز به درکش نرسیدم که از جانب لطف و محبت خدا بوده. حتی روزمرگی هایی که بسادگی از کنارش گذر کردیم و آرزوی رسیدن روز زیباتر و بهتری را داشتیم....

کنار هم بودن ها، سلامتی، سایه بزرگتر هایی که کنارشان نفس میکشیم، شغل، درامد، فرصت های فوق العاده و ....

خداراشکر میکنم...

سعی میکنم باز هم بیام و بنویسم...