قلب مادر - ایرج میرزا

وب نوشته های مجتبی صراف زاده

درباره هر آنچه که زیباست ، مینویسم....

قلب مادر - ایرج میرزا

داد معشوقه به عاشق پیغام

که کند مادر تو با من جنگ

هر کجا بیندم از دوری کند

چهره پر چین و جبین پر آژنگ

با نگاه غضب آلود زند

بر دل نازک من تیر خدنگ

مادر سنگ دلت تا زنده ست

شهد در کام من و توست شرنگ

نشوم یکدل و یکرنگ تو را

تا نسازی دل او از خون رنگ

گر تو خواهی به وصالم برسی

باید این ساعت بی خوف و درنگ

روی و سینه تنگش بدری

دل برون آری از آن سینه تنگ

گرم و خونین به منش باز آری

تا برد زآینه ی قلبم رنگ

عاشق بی خرد ناهنجار

نه ، بل آن فاسق بی عصمت و ننگ

حرمت مادری از یاد ببرد

خیره از باده و دیوانه زننگ

رفت و مادر را افکند به خاک

سینه بدرید و دل آورد به چنگ

دل مادر به کفش چون نارنگ

از قضا خورد دم در به زمین

واندکی سوده شد او را آرنگ

وان دل گرم که جان داشت هنوز

اوفتاد از کف آن بی فرهنگ

از زمین باز چو برخاست نمود

پی بر داشتن آن آهنگ

دید کز آن دل آغشته به خون

آید آهسته برون این آهنگ :

« آه دست پسرم یافت خراش

آه پای پسرم خورد به سنگ »

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۱ساعت 16:5 توسط مجتبی |